29 dec

Zolder, u was weer de moeite

De drukke eindejaarsperiode is van start gegaan en dat levert traditiegetrouw ook leuke busritten op! Gisteren trok onze supportersclub richting het circuit in Zolder. Een volle bus met 55 supporters die Corné kwamen aanmoedigen.

Omstreeks kwart voor 10 zijn de eerste supporters reeds op post in het supporterslokaal. Iedereen slaat een babbeltje met elkaar en brengt alvast een toost uit op een mooie cross. Eén voor één komen de reizigers binnengestroomd en om kwart na 10 zien we ook de bus met onze vaste chauffeur de straat indraaien. Dat is het sein om de bakken bier, cola en limonade, maar ook de flessen jenever en cava alvast in te laden. Ook de spandoeken krijgen hun plaatsje in de bus en als we zeker zijn dat we niemand missen, wordt het startsein aan de buschauffeur gegeven. We zijn 10u35, de voorzitter plaatst nog een woordje, de drankjetons worden uitgedeeld, en weg zijn we!

Een drie kwartiertjes later draaien we de busparking in Zolder op. Een gezellige sfeer en leuke muziek (die het deze keer door een technisch probleempje soms liet afweten) liet de rit zelfs nog korter lijken. Aangekomen worden de staantafeltjes naast de bus gezet en voorzien van wat jenever en cava. Onze supporters genieten er met volle teugen van en bouwen op de muziek van de boxen alvast een feestje.

Maar dan is het natuurlijk tijd voor het echte werk. De supporters zetten koers naar het parcours, sommigen alleen, sommigen in groep, maar allemaal rotsvast overtuigd om Corné met aanmoedigende woorden bij te staan. Op het parcours zelf komen we onze supporters ook tegen, de ene geniet van een lekker frisse pint (heerlijk als de koude wind je oren er bijna afvriest) 😊, anderen smullen van een heerlijke hamburger of frietje en een deel gaat, net als ons, een kijkje nemen bij de mobilhome van Corné. Die trekt op dat moment net richting parcours voor een eerste verkenning. Ook hier is het weer gezellig keuvelen en krijgen we een jenever aangeboden. Dorst lijden zal er vandaag duidelijk niet bij zijn.

Voor de cross worden nog de traditionele interviews van de renners afgenomen. Maarten Vangramberen heeft een afspraak met Sven Nijs net voor de start om de prestaties van zijn Telenet Fidea Lions te overlopen. Want hoe fantastisch is het wel niet als je ploeg met wel 4 renners in de top tien van de wereldbeker staat! Euh meneer Vangramberen … 4 renners … Zou het echt aan het telvermogen van de journalist liggen? Of moesten de voorbereidingen in een sneltempo verlopen? In ieder geval lieve interviewer, naast Daan Soete, Toon Aerts, Lars van der Haar & Quinten Hermans, staat ook ene Corné van Kessel in die top tien te prijken en wel op de 5de plaats.

Kwart voor drie… de spanning begint op te lopen. Dit parcours is wel iets dat Corné ligt, hij liet hier al mooie dingen zien… wat gaat het vandaag worden? Iedereen heeft een plaatsje langs het parcours ingenomen, hangend over de afsluiting om een glimp van hun held op te vangen. Her en der zien we de CVK – hoedjes, jassen, … verschijnen. Yes, we staan paraat en zijn er klaar voor, laat die renners nu maar komen!

DRIE UUR … we horen de speaker roepen dat de renners uit hun startposities geschoten zijn … we zien nog niets, maar horen wel al luid gejuich en achter ons piepende remmen. Jaja, ze zijn in de buurt, ze komen eraan, iedereen voor ons begint zenuwachtig heen en weer te schuifelen, de kopjes hangen over de nadar … ZOEF! Van der Poel is de eerste die ons voorbij stuift gevolgd door de rest van het pak. Als Corné als zowat 8ste voorbij rijdt, zetten we onze kelen open. De hartslag van de renners zal het komende uur zwaar op de rooster gelegd worden, maar ook die van ons zal net iets meer dan gemiddeld kloppen.

Iets meer dan een uurtje later, keren we als tevreden supporters opnieuw naar de mobilhome. We zagen Corné allemaal een mooie wedstrijd rijden en als zesde eindigen. Een wat oudere man in fluo vestje plakt na de aankomst zowaar aan het achterwiel van Corné en ook als Corné de tollen betreedt, wijkt hij geen meter van zijn zijde. Ook dat is cross, na het losrijden zal Corné nog een plasje bij de dopingcontrole moeten afleveren. Wij hebben intussen onze ‘proficiats’ en ‘goed gedaans’ aan zijn adres afgeleverd en de gebruikelijke vriendelijke dankjewel teruggekregen. We kunnen tevreden terug richting bus wandelen.

Om iets na vijf uur is het ook nog spannend afwachten of iedereen de weg naar de bus goed en tijdig terug zal vinden. En ja hoor, de telling klopt, iedereen heeft zijn kompaan terug naast zich zitten en onder luid gejuich zet de buschauffeur terug koers richting Olen. Zolder, tot volgend jaar!